en اندازه‌گیری کارایی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک تخصصي Special پژوهشي Research این مقاله به ارزیابی عملکرد صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک که هم اکنون در کشور فعال هستند، می‌پردازد. ارزیابی با استفاده از معیارهای سنتی و روش تحلیل پوششی داده‌ها(DEA) انجام گرفته است. روش DEA با در نظر گرفتن ورودی‌ها و خروجی‌های بیشتر نسبت به روش‌های سنتی معیار مناسب‌تری برای ارزیابی عملکرد این صندوق‌ها می-باشد. ورودی‌ها شامل انواع شاخص‌های ریسک همچون انحراف استاندارد، بتای بازار و جذر نیم- واریانس و نیز هزینه‏های صدور و ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری می‌باشند. خروجی‌ها نیز شامل نرخ بازده مورد انتظار و نسبت دوره برتر می‌باشند. نتایج بیان‌گر آن است که رتبه‌بندی بر اساس شاخص‌های مختلف سنتی تقریباً یکسان است و چنان‌چه با همان اطلاعات از روش DEA جهت ارزیابی استفاده شود نتیجه دقیقاً همان خواهد بود. بر اساس نتایج حاصل از روش DEA از تعداد 29 صندوق مورد بررسی 8 صندوق از کارایی کامل برخوردار هستند. ناکارایی سایر واحد در ورودی‌ها به ترتیب ناشی از عواملی همچون درصد هزینه صدور واحدهای سرمایه‌گذاری، شاخص نیم- واریانس، انحراف استاندارد و بتای بازار می-باشد. این ناکارایی در خروجی‌ها ابتدا ناشی از پایین بودن نسبت دوره برتر و سپس نرخ بازده می‌باشد. برای رسیدن به کارایی، این صندوق‌ها باید در صدد کاهش ورودی‌ها به ویژه درصد هزینه‌های صدور واحدهای سرمایه‌گذاری باشند. صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، کارایی، تحلیل پوششی داده‌ها، نرخ بازده مورد انتظار، نسبت ترینور، نسبت شارپ، آلفای جنسن، نسبت اطلاعات. 0 0 http://jamlu.lahijan.iau.ir/browse.php?a_code=A-11-1-227&slc_lang=en&sid=1 امیدعلی عادلی o.adeli@modares.ac.ir 10031947532846001278 10031947532846001278 Yes